Column
Dromen van robots
8 april 2010
Op de recente Hightech Mechatronica 2010 was robotica een van de trekpleisters. Voor de robotsessies zat de zaal goed vol met een enthousiast publiek. En toch bekroop mij bij de lezingen het gevoel dat de robotica nog een hele weg af te leggen heeft. Georgo Angelis van Philips toonde ‘Modern times’ van Charlie Chaplin uit 1936. Volgens hem is er in essentie niet zo veel veranderd in de laatste zeventig jaar: de robot is nog steeds de baas en kan niet goed overweg met de mens. Hoewel het nu wel werkelijkheid wordt.
Maar ook op het gebied van pure prestaties hinkt de robot nog achterop bij de mens. Sportrobots zijn hiervoor een goede graadmeter. Zo heeft de Robocup, waar de Technische Universiteit Eindhoven vicewereldkampioen is in de midsize-categorie, als officiële doelstelling om tegen 2050 de wereldkampioen voetbal te kunnen verslaan met een team van volledig autonome humanoïde robots. Op dit moment wint echter elke willekeurige selectie van elf personen met de vingers in de neus van de voetballende robots.
De badmintonrobot die het FMTC op de conferentie voorstelde, staat al wat verder en haalt het niveau van een beginnend speler. Toch zal het nog wel een poosje duren voordat hij de wereldkampioen zal verslaan. Daar waar de robot de pluimpjes terugslaat aan zestig kilometer per uur, haalt een topspeler snelheden van wel vierhonderd km/u. We zullen dus nog wat geduld moeten hebben voor een robot wereldkampioen wordt.
Atleten maken zich momenteel echter al wel zorgen over sporters met prothesen. Zo werd geprobeerd om Oscar Pistorius uit te sluiten van deelname aan de Olympische Spelen in Beijing. De Zuid-Afrikaan, die bekendstaat als de snelste man zonder benen, is een dubbelgeamputeerde atleet die loopt op twee prothesen van koolstofvezel. Hij won op 16 juli 2008 brons op 400 meter op een internationale atletiekmeeting in het Zwitserse Lucerne. Het wordt dus stilaan denkbaar dat de echte records op de paralympics worden gelopen.
Onder impuls van het Amerikaanse ministerie van Defensie wordt er momenteel stevig geïnvesteerd in nog betere mechatronische prothesen. Ook voor gezonde soldaten. Met een exoskelet kunnen ze zonder veel moeite zware lasten tillen. Waarom zou dit ook niet nuttig zijn voor arbeiders in de productie? Voor de komende weekends heb ik nog zo’n klusje: een steen van honderd kilo arduin plaatsen voor onze brievenbus. Bel ik enkele vrienden of huur ik een exoskelet bij de lokale doe-het-zelver? Ik denk dat ik maar voor de vrienden kies, want na het werk een biertje drinken met een exoskelet klinkt toch minder aantrekkelijk.
