Column
Technici leren ondernemen?
16 november 2011
In de medische wereld is het de normaalste zaak van de wereld. Om up-to-date te blijven, moeten artsen elk jaar een bepaald aantal opleidingspunten halen. Voor ingenieurs en ondernemers geldt zo’n verplichting niet. Niemand die ze dwingt om zich na hun hbo- of wo-diploma verder bij te scholen en technisch te verdiepen. Is dat niet vreemd? In de technologie volgen de ontwikkelingen elkaar immers ook in een rap tempo op.
Recentelijk is een mooie stap gezet. Met subsidie van Agentschap NL heeft DSPE een certificeringsprogramma opgezet voor postacademische technische opleidingen. Doel van het initiatief is om het aanbod naar een hoger plan te brengen door opleidingen voor precisietechnologen te certificeren. Zou zoiets ook in de wereld van technisch ondernemerschap verstandig zijn? Pogingen hiertoe van Tiasnimbas, TSM en Vlerick Leuven Gent Business School lopen in Nederland moeizaam. Hoe komt dat nou?
Anders dan vroeger maken technische studenten al voor hun afstuderen de keuze of ze ondernemerschap willen leren. Alle technische universiteiten stimuleren het via onderwijs zoals het Brabant Center of Entrepreneurship van de TU Eindhoven en de universiteit van Tilburg. Waar het in Vlaanderen zeer gebruikelijk is dat ingenieurs na hun studie een MBA volgen, gebeurt dat in Nederland zelden.
Enige werkervaring is wel wenselijk. De onderwijsbudgetten bij bedrijven komen echter meer en meer onder druk te staan en de prijs van goed onderwijs is vrij hoog. Bovendien neemt de bekwaamheid om ondernemend te zijn en creatief te denken af met de leeftijd. Wacht dus niet te lang met opnieuw puberen. Zorg snel voor een goede opleiding. Als je eenmaal zzp’er bent, heb je daar geen tijd en geld meer voor.
Eigenlijk is certificering voor ondernemerschap niet van belang. Het is belangrijker dat je binnen de ruimte die je krijgt, leert ondernemen zonder bij een faillissement in de handen van de curator te komen. Onderneem met geld dat je zelf hebt (bij)verdiend. Certificering van onderwijs over ondernemerschap wordt pas interessant als de vraag ernaar groter is dan het aanbod en dat is nu niet het geval.
Opleidingen die ondernemerschap (hoe naar de markt te brengen) en technologie (wat) combineren, zijn een verstandige investering. Sommige bedrijven zijn er zelf goed in (DSM), maar de meeste niet. Zij zijn dus aangewezen op externe coaches, cursussen en opleidingen. De overheid zou kunnen bijspringen met een eenvoudig systeem van vouchers om ondernemers en coaches betaalbaar te betrekken bij academisch onderwijs, waardoor de totaalprijs afneemt.
Met het speerpuntenbeleid van de overheid zou dat betekenen dat businessscholen en aanbieders van cursussen themagericht zouden moeten gaan werken. Zo kunnen we werkelijk maatschappelijke problemen leren aanpakken. Wat is er nodig om de carbon footprint te reduceren? Wat is er nodig om de ziektekosten te reduceren met behoud van kwaliteit? Wat zijn de technische mogelijkheden om de installatie van solarsystemen fors goedkoper te maken waardoor de afhankelijkheid van subsidie afneemt? Hoe kunnen we designers hierbij betrekken? En het allerbelangrijkste: hoe kunnen we dat laagdrempelig naar de markt brengen?
Om de daad bij het woord te voegen, schrijf ik bij dezen een prijsvraag uit voor alle ingenieurs in Nederland en Vlaanderen. Bedenk een laagdrempelig, uitbreidbaar solarconcept dat gebruikers via internet kunnen kopen, eenvoudig zelf kunnen installeren en demonteren, en flexibel kunnen inzetten zodat ze spelenderwijs leren omgaan met solar en te zijner tijd hun energiekosten kunnen verlagen. Het winnende idee moet in juni 2012 met weinig middelen naar te markt te brengen zijn en worden geproduceerd door de regionale industrie. De winnaar krijgt een cursus technologie en ondernemerschap à achtduizend euro en begeleiding van Vision Dynamics. Case-based learning dus. Laten we de regio eens verrassen.
