Column
Van stoomboot naar vliegtuig
28 september 2011
Ik werd kort geleden benaderd door een afgevaardigde van Brainport die onder meer als taak had om een week te organiseren waarin de jeugd op een leuke manier wordt aangespoord tot ondernemen. Jeugd stimuleren nieuwe dingen te bedenken die geld en bedrijvigheid in de regio gaan opleveren, bij zo’n vraag sta je wel even stil en ga je nadenken.
Een bijzonder interessant gebied is additieve technologie versus abrasieve technologie. Op een gecontroleerde manier materiaal aanbrengen in plaats van weghalen zoals we dat nu vaak doen met alle verspanende machines. Zelfs laag over laag opbouwen is mogelijk zodat je driedimensionale structuren kunt bouwen. Dit klinkt heel abstract en ver weg maar denk eerst eens aan je kleurenprinter die aan je computer hangt. Hier worden minuscule druppeltje inkt keurig naast elkaar gelegd en ontstaat een kleurenafbeelding. Het is een kleine stap om applicaties te bedenken waarbij we elke vloeistofvorm gaan gebruiken: kopersporen op een PCB of tinsporen op een zonnecel. Dat is dan allemaal nog tweedimensionale techniek.
Wat als je nu meerdere lagen over elkaar zou printen? Dan ontstaat vanzelf een driedimensionaal object. Je zou dus met polymeren kunststofdelen kunnen printen. Dat doen we vandaag de dag natuurlijk al. De kwaliteit van de kunststof is inmiddels zo ver doorontwikkeld dat we echte slijtvaste producten kunnen printen. Ideaal voor kleine series omdat je geen dure matrijs meer nodig hebt. Bovendien heb je enorme vormvrijheid die ondenkbaar is bij gebruik van matrijzen. Wat te denken van kronen printen voor je gebit?
Zover niets nieuws onder de zon. Maar wat als we nu voedsel zouden willen printen? Chocolade op maat. Je ontwerpt je eigen bonbon en print hem daarna met een druk op de knop. Je zou zelfs kunnen denken aan het printen van stamcellen waaruit dan een maatwerk biefstuk ontstaat of zelfs donororganen. We moeten er immers rekening mee houden dat we met een toenemende kwaliteit van gezondheidszorg steeds ouder worden en dat de wereldbevolking nog altijd toeneemt. We krijgen dus een voorspelbaar tekort aan voedsel en energie.
Laten we eens echt gek durven doen. Ik sprak met mijn zoon van achttien en zijn generatie denkt vanzelf alweer veel verder. We nemen een meer-materialen-3D-printer naar analogie van een 2D-kleurenprinter. We kunnen dan een leuk autodesign downloaden van internet en de auto lokaal printen. Voor de grap integreren we onze eigen naam in het design, bijvoorbeeld in reliëf op de motorkap. We worden immers steeds individualistischer en willen alles customizen.
In het kader van deze column zou ik dus jonge mensen willen oproepen: durf te dromen. Wij Nederlanders zijn zo trots op ons vrijpostig denken, hekelen regelgeving en schromen niet om te zeggen wat we denken. Dat lijkt me een prima eigenschap om hier in zetten en de toekomst van ons land mee veilig te stellen. Wees daarbij niet bang voor de gevestigde orde. Het zijn immers ook niet de stoombootbedrijven die nu vliegtuigen bouwen, terwijl het wel hun businesscase was om mensen over de oceaan te brengen.
